BRON: RTV OOST / SOPHIE BESTMAN
Denny Kooijker is muskusrattenbestrijder.© RTV Oost / Sophie Bestman
Je komt ze overdag bijna niet tegen, maar ze veroorzaken flink wat overlast: muskusratten. Dit forse knaagdier leeft in het water en graaft voortdurend gaten in oevers en dijken. Om te voorkomen dat ze te veel schade aanrichten, worden ze al jaren actief weggevangen door bestrijders. Mét succes, want de aantallen lopen terug. Denny Kooijker uit Lemelerveld is zo'n muskusratten-bestrijder. Dat werk doet hij bij Waterschap Drents Overijsselse Delta. "Ik vind het heel belangrijk dat ik met mijn werk Nederland een stuk veiliger kan maken", vertelt hij.
Speuren
Het bestrijden van de muskusrat begint bij het opsporen van de nesten, zo legt Kooijker uit. "Ik speur de oevers af op zoek naar kleine keuteltjes of afgeknaagd riet. Als ik dat heb gevonden ga ik het water in en zoek ik met mijn handen en voeten de oever af, op zoek naar een nestgang." Als zo'n nest gevonden is, plaatst Kooijker er een klem bij. Dan komt hij later terug om te kijken of hij een muskusrat gevangen heeft.
Problemen
Muskusratten zijn familie van de woelmuizen, en dus niet van de ratten. Ze kwamen in de jaren '40 van de vorige eeuw via Duitsland het land binnen en leven langs de oevers van stilstaand en stromend water, zoals rivieren en beekjes. Ze hebben bijna geen natuurlijke vijanden en planten zich snel voort. De muskusrat brengt veel schade toe aan oevers en waterwerken. Daarnaast zorgt het gegraaf voor verzakkingen van (spoor)wegen en schade aan landbouw- en natuurgebieden. Het waterschap heeft de plicht om de muskusrat te bestrijden. Als er niet wordt bestreden, gaat het geheid mis, aldus Kooijker. "Nederland ligt onder zeeniveau. Zo'n muskusrat kan wel zo'n big bag aan zand weggraven in een dijk. Voor je het weet heb je een dijkdoorbraak."
Terugdringen
Het doel van de bestrijders is om de muskusrat terug te dringen tot de grens met Duitsland. Het idee is om dat voor 2034 bereikt te hebben. "Dat gaat de goede kant op", vertelt Kooijker. "Ze zijn er nog wel, maar steeds minder."